Pochodzenie: Wielka Brytania Data publikacji obowiązującego wzorca: 29.10.2003 Użytkowanie: Terrier Klasyfikacja FCI: Grupa III
Sekcja 1 teriery duże i średnie
Próby pracy fakultatywne
(pozostawione do wyboru).
ZACHOWANIE / CHARAKTER
Pies o bystrym wyrazie, szybki w ruchach, reagujący na każdy
bodziec, stale w napięciu.
Wskazuje na to wyraz oczu, sposób noszenia uszu i postawiony
ogon. Łatwy w kontaktach, ufny i przyjacielski, odważny i
inteligentny. Czujny i nieustraszony, ale nie agresywny.
WYGLĄD OGÓLNY
Największy z terierów, muskularny, aktywny, dość krępy, nie
sprawia wrażenia wysokonożnego lub o przesadnie długim tułowiu.
GŁOWA
O dobrych proporcjach, bez widocznej różnicy w długości
mózgoczaszki i trzewioczaszki. Nie ma na niej zmarszczek. Mózgoczaszka: Długa i płaska, niezbyt szeroka
między uszami, zwęża się łagodnie ku oczom. Stop: Mało zaznaczony. Trzewioczaszka: Trufla nosa czarna. Kufa: Dobrze wypełniona pod oczami, nie może być w
profilu zadarta do góry ani opadająca, płasko klinowata lub z
gruba ciosana. Jej modelowanie powinno być zgrabne. Wargi: Przylegające. Uzębienie: Szczęka i żuchwa są głębokie, mocne i
muskularne, gdyż siła chwytu jest bardzo pożądana. Nie mogą mieć
jednak kształtu tak zaokrąglonego, by policzki psa wydawały się
pucułowate, co jest uważane za wadę. Zęby są mocne. Zgryz
nożycowy, to znaczy, że górne siekacze w ścisłym kontakcie
przykrywają dolne i są ustawione pionowo. Zgryz cęgowy jest
akceptowany. Przodozgryz i tyłozgryz są niepożądane. Policzki: Płaskie, nie uwydatnione. Oczy: Ciemne, małe, nie wyłupiaste, o
charakterystycznym u teriera wyrazie, spojrzenie pojętne i
bystre. Oczy jasne lub wypukłe są wadliwe. Uszy: W formie litery ”V” noszone u boków głowy,
małe, ale pasujące do wymiarów psa. Linia ich załamania
przebiega nieco ponad wierzchem czaszki. Zwisające, ciężkie uszy
lub zbyt wysoko osadzone są niepożądane.
SZYJA
O czystej linii, muskularna, średnio długa i średnio gruba,
poszerza się stopniowo ku łopatkom, bez luźnego podgardla.
TUŁÓW Grzbiet: Krótki, mocny, prosty, bez oznak
słabości. Lędźwie: Umięśnione. Pies o krótkich lędźwiach i
dobrym ożebrowaniu ma zwarte słabizny. Odległość od ostatniego
żebra do biodra jest mała. Wydłużone lędźwie mogą powodować
pewną słabość, wiotkość tej partii. Klatka piersiowa: Głęboka (mniej więcej do poziomu
łokci), nie jest szeroka. Żebra dobrze wysklepione.
OGON
Zwykle jest kopiowany. Ogon kopiowany: Wysoko osadzony i radośnie
noszony, ale nie zakręcony ponad grzbietem. Powinien być silny i
gruby. Jego koniuszek znajduje się mniej więcej na tej samej
wysokości, co szczyt czaszki. Ogon niekopiowany: Wysoko osadzony i radośnie
noszony, ale nie zakręcony ponad grzbietem. Powinien być silny i
gruby.
KOŃCZYNY Kończyny przednie: Całkowicie proste o silnym
kośćcu. Łopatki: Długie, skośne, dobrze pochylone ku
tyłowi o płaskiej kości. Łokcie: Prostopadłe do tułowia, w chodzie
swobodnie poruszające się po jego bokach. Kończyny tylne: Uda długie i silne. Stawy kolanowe: Dobrze ukątowane, nie są
skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz. Podudzia: Muskularne. Stawy skokowe: Nisko położone. Oglądane od tyłu
równoległe. Łapy: Małe, okrągłe i zwarte, o grubych opuszkach
i palcach umiarkowanie wysklepionych, które nie zwracają się na
zewnątrz ani do wewnątrz.
RUCH
Kończyny kierują się prosto ku przodowi. Przednie pracują
swobodnie, równoległe do boków ciała. Oglądane od frontu wydają
się przedłużeniem jego linii. Rozstawienie w łapach jest takie
samo jak w łokciach. Kończyny tylne silnie wypychają ciało.
OKRYWA WŁOSOWA
Twarda, gęsta i szorstka, nie tak długa, by była nastroszona.
Włos przylegający, prosty i
ścisły porasta tułów i kończyny. Sierść okrywowa, wierzchnia
jest twarda, druciana, sztywna, podszerstek miękki i krótszy.
Najtwardsza sierść jest lekko falista. Lokowaty lub miękki włos
jest wysoce niepożądany. Umaszczenie: Górne partie szyi, grzbiet i wierzch
ogona są czarne lub szaro-czarne. Pozostała powierzchnia ciała
podpalana. Uszy są często ciemniej podpalane, a czarne naloty
(osmolenia) mogą występować wokół szyi i na skroniach. Toleruje
się skupiska białej sierści między przednimi nogami.
WYSOKOŚĆ Wysokość w kłębie: Dla samców: około 58 -61cm, dla
suk: około 56 - 59cm.
BŁĘDY
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na
stan zdrowia i samopoczucie psa. Psy posiadające wyraźne wady
fizyczne lub odchylenia psychiczne powinny być dyskwalifikowane.
UWAGA
Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w
mosznie.
